AŞLEĞENİ: 40-50 santimetreMSGÜ çapında,7-8 santim derinliğinde olur. Sulu yemekler ayrı tabaklara konulmadığı zaman bu kaba konularak yenilirdi.

BAĞ LEĞENİ: Kürenin üzerinde sabit olarak duran,kalın bakırdan dövülerek yapılan,80 santim çapında,20 santim derinliğinde olur,pekmez pişirmeye yarayan bir pişirme kabıdır.

BAKLAVA MASAFI: Çapı 80 santim çapında ve kenarı yüksek tepsi. 

BANMA: Çay kazanından biraz küçük bir kazandır. Altı küremsi kesitli olur. Banma devamlı karıştırılması gereken yiyeceklerin pişirilmesi için kullanılırdı. Pekmez çarpmak için çoğunlukla kullanılırdı. Pekmez banmada çarpılarak beyazlaştırılırdı. 

BARDAK: Çam ağıcında yapılmış su tabı (ağaç testi) Bu bardakta su hafif sızdığı için yazın soğuk olarak su muhafaza edilebiliyordu. Çok yakın zamanlara kadar Çorum'da kullanılmakta idi.

BİSÜRGEÇ: Tandırda yufka ekmeği pişirilen,saç üzerindeki yufkayı çevirmeye yarayan,ince tahtadan yapılmış sürgü. 

BÖREK MASAFI: Baklava masafından biraz küçük kenarları yüksek tepsi.

CULLUK (Hindi) KAZANI:  Büyük bir hindiyi bütün olarak pişirilebilecek büyüklükte olur. Hindi,tavuk et pişirmeye yarayan bir tenceredir.

ÇAMAŞIR LEĞENİ: Bağ leğeninin küçüğüdür. Çamaşır yıkamak için kullanılan bakır bir kaptır.

ÇAY KAZANI: iki tarafı kulplu,altı düz büyük kazandır. Düğünlerde keşkek pişirmeye,bağ bozumunda üzüm şırası kestirmeye,normal günlerde su kaynatmak için kullanılan dövme bakırdan kazandır. 

EKMEK TAHTASI: Ev ekmeği açmak,börek yufkası,mantı yapmak için kullanılan,bütün kütükten ayakları oyularak yapılmış oturma sofrası. 

EL LEĞENİ:  Yemeklerden evvel ve sonra el yıkanırken dökülen su bu kapta toplanırdı. 

ERSİN: Baklava,yufka,börek hamurlarını kesmek için kullanılan demirden yapılmış,alt kısmı keskin üçgen,yedi santim genişliğinde el tutması için sapı da demirden yapılmış alet. 

GÜĞÜM: Su koymaya yarayan,testi biçimli,kapaklı bakır kap.

HAMUR LEĞENİ: Hamur yoğrulmasında kullanılır. Her ebatta ve hazırlanacak hamurun azlığı veya çokluğuna göre büyük veya küçük olur. Daha önceleri çam ağacından oyulmuş hamur tekneleri vardı.

HELKE: Su koymaya ve mutfakta su bekletmk için üzenirden kulplu bakırdan yapılın ve çoğunlukla içi kalaylattırılan kap

HELVA KAZANI: Yemek tenceresi büyüklüğündedir. Yalnız altı yarım kürevaridir. Altının kürevari olması;helva unu yağla kavrulurken meyanesi kolay karışması için kolaylık sağlar. 

IBRIK: El yıkamaya MSGÜve abdest almaya mahsus kulplu ve memeli sürahi biçiminde kap.

İLİSTİR: Bakırdan yapılmış sulu pişirilen yemekleri, pişirilmiş veya çiğ salçalık domates ve biberi,kuşburnu gibi süzmeye yarayan kalaylı kap.

İTEĞİ: Yufka ekmek yapılırken,ekmek tahtasının altına serilen sergi. Un ve uğranın etrafa saçılmaması için kullanılır. 

KAHVE CEZVESİ: Kahve pişirmek için kullanılan bakır küçük kulplu kap.
KIRBA: deriden yapılmış su kabı

KULAKLI: Bir nevi kapaklı olup,kabın ateş üzerinden kolay alınması için,iki tarafında kulpları vardır. Mıhlama kapaklısı denir. 

KUŞHANE: Silindirik şeklinde tenceredir. Su ısıtmak içinde kullanılır.

KUZU KAZANI: Bütün bir kuzunun pişirilecek büyüklükte olan kulplu orta boy yemek kazanı

KÜPELİ KAZANI: Kuzu kazanı büyüklüğünde olur. İki tarafında kulpları bulunduğu için küpeli kazan denilir. Bu kazanda daha çok süt pişirilmeye yarar.

MANTI MASAFI: Börek masafından biraz daha küçük,kenarları diğer masaflardan biraz daha düşüktür

MARŞAPA: Su içmek için bakırdan yapılan su bardağı

OKLAĞ VE OK : Ekmek açmakMSGÜiçin ağaçtan yapılma merdane.  Uzun ve ince oklağı. Oklağı daha çok baklava açmak ve baklava büzdürmek için kullanırı

SACAYAĞI: 20 santim yüksekliğinde üç ayaklı olarak yapılan,ateşin rahat yanması ve üzerden kullanılacak kap konması için demirden yapılan bir gereçtir. Kullanılacak kap büyüklüğünde olabilir. her evde bir iki adet çeşitli büyüklükte bulunur. 

SİNİ: Divan siniside denir. Yemek sofrası olarak kullanılan,altına özel ağaçtan veya demirden açılın kapanır seyyar ayakları bulunur. Sini bu ayakların üzerine konulur etrafında bağdaş kurularak 8-10 kişi yemek yerdi.

SAHAN: Yemek konulmaya mahsus her boyda bakır tabaktır. üzerleri çoğunlukla kapaklı olup,kalan yemeklerin içine yada;yemek sunulana kadar sinek ve toz girmesin diye üzerleri bu kapaklarla örtülür

SAPLI SÜZGEÇ: Pekmez ve reçek yaparken kazanın üstünde birimen köpüğü almaya yarayan uzun saplı ve delikli bakırdan yapılı süzgeç

SÜT KAZANI: Süt pişirilen tencereye denirdi.

SÜT LEĞENİ: Fazla dergin olmayan evde sağılan süt pişirilerek kaymağı alınmak için kullanılırdı.

TAVA:  Kullanım amaçlarınagöre ad alırlar. Kızartma işlerinde kullanılan Yağ tavası,mayalı tavası gibi. 

TESTİ: Pişmiş topraktan bir su kabıdır. Çam ağacından da yapılana bardak denilirdi (bak bardak)  

YEMEK KAZANI:(TENCERE)  Bakırdan olup;yapılacak yemeğin çokluğuna göre her mutfakta birkaç tane bulunurdu. 

Çalışma TELİF ESERİDİR izin almadan kullanmayınız!
corumlu2000@gmail.com
Sitemiz ve yazarlarımız;hukuka, yasalara, telif haklarına ve kişilik haklarına saygılı olmayı amaç edinmiştir.